بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ سَبِّحِ ٱسْمَ رَبِّكَ ٱلْأَعْلَى
نام پروردگار بزرگ خويش را به پاكى ياد كن:
سُورَةُ الأَعۡلَىٰ
پیامبر دوست میداشت آن را در نمازهای جمعه و عید بخواند؛ با این آیه آغاز میشود: «نام پروردگار والای خود را به پاکی بستای.»
بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ سَبِّحِ ٱسْمَ رَبِّكَ ٱلْأَعْلَى
نام پروردگار بزرگ خويش را به پاكى ياد كن:
ٱلَّذِى خَلَقَ فَسَوَّىٰ
آن كه آفريد و درستاندام آفريد.
وَٱلَّذِى قَدَّرَ فَهَدَىٰ
و آن كه اندازه معين كرد. سپس راه نمود.
وَٱلَّذِىٓ أَخْرَجَ ٱلْمَرْعَىٰ
و آن كه چراگاهها را رويانيد،
فَجَعَلَهُۥ غُثَآءً أَحْوَىٰ
سپس خشك و سياه گردانيد.
سَنُقْرِئُكَ فَلَا تَنسَىٰٓ
زودا كه براى تو بخوانيم، مباد كه فراموش كنى.
إِلَّا مَا شَآءَ ٱللَّهُ ۚ إِنَّهُۥ يَعْلَمُ ٱلْجَهْرَ وَمَا يَخْفَىٰ
مگر آنچه خدا بخواهد. اوست كه آشكارا و نهان را مىداند.
وَنُيَسِّرُكَ لِلْيُسْرَىٰ
و تو را به كيش آسان توفيق دهيم.
فَذَكِّرْ إِن نَّفَعَتِ ٱلذِّكْرَىٰ
اگر پند دادنت سود كند، پند ده.
سَيَذَّكَّرُ مَن يَخْشَىٰ
آن كه مىترسد، پند مىپذيرد.
وَيَتَجَنَّبُهَا ٱلْأَشْقَى
و بدبخت از آن دورى مىگزيند:
ٱلَّذِى يَصْلَى ٱلنَّارَ ٱلْكُبْرَىٰ
آن كه به آتش بزرگ جهنم درافتد،
ثُمَّ لَا يَمُوتُ فِيهَا وَلَا يَحْيَىٰ
و در آنجا نه بميرد و نه زنده باشد.
قَدْ أَفْلَحَ مَن تَزَكَّىٰ
هر آينه پاكان رستگار شدند؛
وَذَكَرَ ٱسْمَ رَبِّهِۦ فَصَلَّىٰ
آنان كه نام پروردگار خود را بر زبان آوردند و نماز گزاردند.
بَلْ تُؤْثِرُونَ ٱلْحَيَوٰةَ ٱلدُّنْيَا
آرى، شما زندگى اين جهان را بر مىگزينيد،
وَٱلْءَاخِرَةُ خَيْرٌۭ وَأَبْقَىٰٓ
حال آنكه آخرت بهتر و پايندهتر است.
إِنَّ هَٰذَا لَفِى ٱلصُّحُفِ ٱلْأُولَىٰ
اين سخن در صحيفههاى نخستين است:
صُحُفِ إِبْرَٰهِيمَ وَمُوسَىٰ
صحيفههاى ابراهيم و موسى.